Waarom snotneuzen niet moeten gamen

Die jongens van Power Unlimited hebben het niet zo op ouders en kinderen. Zíjzelf zijn de echte gamers natuurlijk, en de rest beunhaast. Zo lezen we vandaag dat Jokko vindt dat snotneuzen (de kids tussen 4 en 10 jaar) niet zouden moeten gamen. Best wel sneu. Maar, hij geeft er wel redenen voor. Vijf zelfs. En ineens heb je compassie...

5. Smutsige handen op jouw games
"Als je even niet oplet zitten ze met hun neuspeuterende vingers en chipsklauwen aan jouw spullen. Doosjes worden uit hun alfabetische opstelling gehaald, boekjes worden gekreukt en gevouwen en controllers worden besmeurd met vettigheid."

4. Vervuiling van het net
"Snotneuzen zijn een ware plaag op het net, het complete online gamen lijdt eronder. Bij elk potje online knallen loopt er wel zo'n 6-jarige peuter de boel bij elkaar te krijsen. Ladingen scheldwoorden, idiote liedjes, het welbekende 'niet tegen z’n verlies kunnen' en hem daarom compleet flippen."

3. Te kinderachtig
"Verliest het kreng dan heb je helemaal gezeik. Hij of zij zal jammeren en klagen, de woorden 'Niet eerlijk!' zullen door de kamer worden geschreeuwd totdat de snotneus zelf wint. En als je echt geluk hebt, meestal na meerdere keren winnen, gaat het kotertje zelfs janken."

2. Geen verantwoordelijkheid
"Omdat ze nog zo vervelend jong zijn worden ze nergens verantwoordelijk voor gehouden en kun je ze lastig op hun flikker geven."

1. Koters kunnen het beter
"Maar dan het allerergste van de snotneus: vaak zijn ze nog beter ook! Die allerjongste knakkers zijn vaak verdomde handig. Het is tenslotte zo, hoe jonger je bent hoe sneller je leert en dingen oppikt. Hoe vaak ik wel niet voor m’n bakkes ben geschoten door ventjes die nog amper uit de luiers zijn. Veel te vaak!"

Lees de hele column hier.

Justine Pardoen

Keith Bakker nuanceert gameverslaving

Keith Bakker, de oprichter en manager van het Smith & Jones Centre in Amsterdam, stelt dat het centrum veel gamers over de vloer krijgt die eigenlijk helemaal niet verslaafd zijn. In 90% van de gevallen gaat het om mensen met sociale problemen. De overige 10 % zijn volgens Bakker wel echte verslaafden, voornamelijk omdat ze ook neigingen hebben om zich te binden aan alcohol en drugs.

“Deze jongeren komen binnen met symptomen die lijken op andere verslavingen en chemische afhankelijkheid. Maar hoe langer we werken met deze jongeren des te meer ik geloof dat dit geen verslaving is. Veel van deze jongeren hebben hun ouders en docenten nodig, dit is een sociaal probleem”, aldus Bakker.

“Dit gameprobleem is een resultaat van de samenleving waarin wij momenteel leven. Tachtig procent van de jongeren wordt gepest op school of voelt zich alleen. Veel van de symptomen kunnen opgelost worden door terug te gaan naar het ouderwetse communiceren. In de meeste gevallen van compulsief gamen is het geen verslaving en in dat geval ligt de oplossing ergens anders.”

Maar dan: volgens Bakker ligt de schuld (natuurlijk!) bij de ouders. Blijkbaar moet iemand de schuld krijgen. Bakker vindt dat ouders falen in het zorgen voor hun kinderen. Ze moeten meer praten met hun kinderen en ze 'uit die virtuele wereld halen'.

Verder wist Bakker te melden dat het centrum ook onderzoek deed naar agressief gedrag en de link naar gewelddadige games. Volgens Bakker is daaruit gebleken dat het gedrag al aanwezig is in die persoon voordat hij of zij de games speelt.

Bakker gelooft daarom dat ouders en andere opvoeders meer aandacht moeten geven aan hun kinderen en hun problemen rond isolatie en frustratie. Jongeren met deze gevoelens trekken zich vaak terug en in sommige gevallen vinden ze elkaar via games en vormen ze een groep met dezelfde woedegevoelens.

Ik ben blij dat Bakker dit onderkent: het je sociaal isoleren in games is een signaal dat een kind een ander probleem aan het oplossen is. Geestelijke gezondheidsproblemen, sociaal onvermogen, eenzaamheid en depressie. Het komt veel voor onder jongeren. Ik ben ervan overtuigd dat intensief gamen of internetten ten koste van andere activiteiten waardoor je in de problemen komt met school, werk en huiselijk leven, vrijwel altijd een vorm van zelfmedicatie is.

Bron: Gamez.nl meldt (via Nu.nl), Keith Bakker: “90% van gamers in behandeling is niet verslaafd”
Zie ook het artikel bij BBC News.

Justine Pardoen

Top 10 leukste kerstvakantie-games

Karin van Duuren, games-recensente van Ouders Online, koos de beste tien spellen voor de kerstvakantie van 2008/2009. Goed voor uren speelplezier!

Let op: daar waar geen taal vermeld is, is de taal van het spel (meestal Engels) van ondergeschikt belang. Bijvoorbeeld omdat het een behendigheidsspel is.

Top 10 van de leukste kerstvakantie-games

1. Mario Kart (7+)Wii, Nintendo DS
2. Lego Indiana Jones / Lego Batman (7+)Wii, Xbox 360, PC, Nintendo DS en PSP
3. Boom Blox (4+)Wii
4. Guiness World Records (5+)Wii, Nintendo DS
5. My Sims Kingdom (7+)Wii, Nintendo
6. Playmobil Piraten (7+)Nintendo DS
7. Cosmic Family (4-8 jr)Wii
8. Asterix Braintrainer (7+)Nintendo DS
9. Super Smash Bros Brawl (12+)Wii, Nintendo DS
10. Professor Layton and the curious village (12+) Nintendo DS

Lees hier de toelichting.

Justine Pardoen

Nieuwe game-besprekingen op Ouders Online

Deze decembermaand leent zich bij uitstek voor het samen spelen van games. Daarom deze keer twee party-games bij de besprekingen: Carnival Games Minigolf en Guiness records - The Videogame. Plus een verzoeknummer. Op het Forum van Ouders Online wordt regelmatig gevraagd naar een leuk Nintendo DS-spel voor oudere kinderen en volwassenen. Graag bevelen we daarvoor Professor Layton aan.

Lees hier verder voor de besprekingen van deze maand.

Justine Pardoen

Gamen nu wel of niet goed voor je cv?

Heerlijk, die discussie: zijn hardcore gamers nu wel of niet zichzelf aan het trainen in leidingevende vaardigheden waar je in het bedrijfsleven veel aan hebt, en heeft het dan dus wel of geen zin om op je cv te zetten dat je World of Warcraft speelt?

Een heel artikel met reactie van deskundingen in Intermediair deze week: de deskundigen weten het eigenlijk ook niet natuurlijk. Uren gamen in het strak georganiseerde WoW levert wel wat op, maar of dat nu ook precies de vaardigheden zijn die je in het echte leven ook tot een goed manager maken, is nog maar de vraag.

Wel leren ze: samenwerken op afstand, discipline, organiseren, plannen. Niet: relativeren en goede manieren. Dat is mijn idee.

Wel of niet WoW op je cv? Misschien dus nog maar even niet. Wacht er op z'n minst maar even mee tot je op gesprek bent. Onlangs is iemand er nog een uitnodiging door misgelopen, omdat verondersteld werd dat een WoW-speler zijn prioriteiten wel ergens anders zou hebben liggen dan bij zijn baan...

Justine Pardoen

De echte 'noobs', dat zijn wij, de ouders...

Florian blogt op de website van de Power Unlimited (een game-tijdschrift voor de echte gamer, zoals ze zichzelf graag zien...). Zo begint hij zijn blogje deze week:

"Ik wil het even hebben over de echte noobs. De mensen die geen ene reet af
weten van games en alles wat daarmee te maken heeft. Het is ongelooflijk hoeveel
mensen geen idee hebben van wat ‘gamen’ inhoudt. Ik kwam hier achter door het
volgende... Naast dat ik natuurlijk mijn ding doe voor PU.nl werk ik af en toe
bij een store waar ze ook games verkopen. Tijdens de feestdagen is het daar een
gekkenhuis met ouders die kado’s zoeken voor de kids. Aangezien ik de meeste
game kennis daar heb sta ik alle klanten voor te lichten als het gaat om games.
Dat is op zich cool en de vragen die ik af en toe krijg zijn hilarisch, maar
toch ook wel een beetje triest."

Die noobs, dat zijn wij dus, de ouders. Die denken netjes voorgelicht te kunnen worden in een gamewinkel. Maar ondertussen word je dus hard uitgelachen, zo blijkt!

Hij vervolgt:

"Zo heb je mensen die het verschil niet weten tussen de verschillende
consoles en ze hebben ϋberhaupt nog nooit van het woord ‘console’ gehoord.
Ze noemen het dan ook spelletjes-computers. Je krijgt vaak van die vragen in
de trant van, “ik moet een Xbox hebben, maar dan wel één met zo’n Blu-ray
dinges!” Of, “heb je geen Halo voor de PlayStation dan?” Een klassieker is
nu al, “nee joh, ik heb niet zo’n hele computer nodig, alleen die
gitaar!”

Lees hier maar verder ;-)

Justine Pardoen

Houd je werkgeheugen goed met gamen

Het werkgeheugen van 65-plussers verbetert wanneer ze regelmatig Rise of Nations spelen, een computerspel waarin spelers het territorium van ‘hun’ volk uitbreiden, steden bouwen en slim met grondstoffen omgaan.

Ook andere cognitieve vaardigheden, zoals snel van taak wisselen, het onthouden van beelden, het completeren van een ingewikkeld plaatje, en het in gedachten een object ronddraaien, lukte de ouderen na een aantal weken gamen beter.

Het onderzoek, dat vandaag verscheen in Psychology and Aging, is een van de eersten in zijn soort dat ouderen laat gamen, en dat bekijkt of de deelnemers niet alleen beter worden in het videospel, maar ook of er andere cognitieve functies verbeteren.

De deelnemers speelden het spel 23,5 uur, verdeeld over twee maanden. Voor, tijdens en na de videospeltraining testten de psychologen de deelnemers op hun cognitieve vaardigheden. Als controle waren er ook twintig ouderen die geen computerspel speelden. Hoe meer uren de ouderen gespeeld hadden, des te beter ze scoorden op de tests voor het werkgeheugen en het wisselen van taken. En wie goed was in het spel, ging het meest vooruit op die testjes.

Het spelen van het videospel verbeterde niet alle hersenprestaties. De volgorde onthouden van drie tot zes woorden, terwijl ze tussendoor rekensommetjes maakten, was na acht weken spelen niet beter geworden. Ook konden ze niet beter dan voor aanvang getallen optellen, en bleef de reactiesnelheid hetzelfde.

Bron: NRC

Justine Pardoen

Conservatieve denktank waarschuwt voor 'zondige' games (VS)

Met het oog op de feestdagen heeft de Amerikaanse conservatieve denktank The Timothy Plan een zwarte lijst samengesteld van de zondigste videogames. Ze gingen daarvoor niet over één nacht ijs: medewerkers van het bedrijf hebben 142 games effectief en grondig gespeeld. In hun rapport geven ze een bloemlezing van alle 'schabouwelijkheden' die zich in de spellen voordoen, zo meldt De Morgen.

Conservatief Amerika heeft het niet zo begrepen op videogames: zelfs politici die als progressieven worden beschouwd, zoals Hillary Clinton, hebben videogames als medium al in verband gebracht met tienergeweld. En er wordt geen enkele piste onbenut gelaten om het medium aan banden te leggen. In de game 'Grand Theft Auto IV' zit seks, naaktheid, allusies op homoseksualiteit, geweld, vuile taal, en drug- en alcoholverbruik.

The Timothy Plan, een christelijk-conservatieve denktank en investeringsfirma uit de Amerikaanse staat Florida, weet het, want medewerkers van het bedrijf hebben de game van begin tot einde gespeeld. Tot hun grote verrassing ontdekten ze dat een van de hoofdpersonages de verschillende etnische groepen in Liberty City, de fictieve stad waarin de game zich afspeelt, benoemt als 'zesendertig soorten tietjes'. En dat u als speler eender welke auto kan carjacken. En dat er wordt gemoord, gevuilbekt, naakte vrouwen à volonté worden getoond in de talloze stripclubs in de stad, en drugs en alcohol wordt gebruikt dat het een lieve lust is.

Met het rapport 'A look into video games', dat speciaal werd opgesteld met het oog op de komende feestdagen en kan worden gedownload op de website van The Timothy Plan, wil het bedrijf een richtsnoer aanbieden voor ouders van jonge kinderen, zodat ze hen zeker niet de verkeerde games zouden kopen als cadeau.

Lees verder in De Morgen (BE)

De rapporten zijn hier te downloaden.

Commentaar:
De grafische versie van het rapport is natuurlijk het leukst. Overigens zie je dan ook in één oogopslag dat het gros van de games 18+ games zijn, en een paar 16+. In ieder geval geen spelen voor kinderen. Als we ons dus aan PEGI houden, is er niets aan de hand, en wat volwassenen doen, moeten ze vooral zelf weten. Die doen toch al veel zondige dingen, zoals echte oorlog voeren en het verkopen van droomkastelen verkopen in de vorm van hypotheekproducten aan mensen die dat niet kunnen betalen...

Justine Pardoen

Opmars van huiskamergaming biedt nieuwe mogelijkheden voor ouderlijk toezicht

De donkere wintermaanden zijn bij uitstek de ideale tijd om samen met het hele gezin spelletjes te doen. Dankzij de komst van steeds meer videogames die geschikt zijn voor de hele familie, wordt de televisie bij een groeiend aantal gezinnen het centrale toneel van huiskamergaming. Deze ontwikkeling biedt ouders een nieuwe mogelijkheid om meer betrokken te raken bij het gamegedrag van hun kind. Door samen te spelen en toelichting te geven op de inhoud van de games, kunnen ouders hun kinderen beter begeleiden.

Weet wat ze gamen

Om het gamegedrag van kinderen in goede banen te kunnen leiden, is de betrokkenheid van ouders gewenst. Door samen te spelen kunnen ouders beter inzicht krijgen in de belevingswereld van hun kind. Om vast te stellen of een game geschikt is voor een kind, kunnen ouders gebruik maken van PEGI; de Kijkwijzer voor games. De PEGI symbolen staan net als bij een DVD op de verpakking van een spel en bestaan uit een leeftijdsadvies en een symbool over de inhoud op grond waarvan de leeftijdaanduiding is bepaald (meer informatie: http://www.pegi.info/).

Justine Pardoen (hoofdredacteur Ouders Online) hoopt dat ouders meer gebruik gaan maken van PEGI. "De PEGI-aanduiding zegt iets over schadelijkheid, op basis van wat bekend is uit onderzoek. Een game voor 16+ is dus echt niet geschikt voor een kind op de basisschool. Neem dat serieus, is mijn advies. Gelukkig zijn er steeds meer leuke spellen die voor jongere kinderen geschikt zijn, waar ook de groten in het gezin plezier aan beleven."

Ook adviseert Pardoen dat ouders met kinderen praten over die grens die PEGI aangeeft. "Die is er niet voor niets, en dat je je er als ouders iets van aantrekt, is ook voor kinderen een belangrijke boodschap."

Meer informatie over games en tips voor het uitoefenen van ouderlijk toezicht, vinden ouders op http://www.weetwatzegamen.nl/. Op het bijbehorende weblog vertellen ouders wat ze thuis meemaken met hun gamende kinderen.

Samen spelen versterkt sociale banden

Met het hele gezin bowlen, een muziekband vormen, of slalommen op de skies; het aanbod familiegames groeit en de game-play is te begrijpen door jong en oud. Samen spelen is niet alleen leuk, het kan ook de familie- en sociale band versterken. Doordat de internetverbindingen steeds sneller worden, ontdekken de families nu ook het netwerk-gamen in de huiskamer. Familie A speelt dan samen of tegen Familie B die in een andere stad woont.

Meer informatie over de positieve aspecten van games vindt u via: http://www.gamenisgoed.nl/.

Bron: persbericht Vitamine G

Steeds meer volwassenen gamen

Gamen, dat is allang niet meer iets voor kinderen of tieners. Onderzoek in Amerika laat zien dat meer dan de helft van de volwassenen gamet, en 20% zelfs elke dag.

Het onderzoek (door het Pew Internet & American Life Project) laat wel zien dat het aantal gamers onder de volwassenen afneemt naarmate de leeftijd hoger is. Tussen 18 en 29 is het 81%, tussen 30 en 49 is het 60%, tussen 50 en 64 is het 40% en na 65 jaar gaat het om 23%.

Uiteindelijk spannen de tieners de kroon: 97% van hen speelt games.

Volwassenen spelen het meest op een computer (38%), een kleiner deel speelt op een Xbox, PlayStaione of Wii (28%) en 13% een handheld. Tieners spelen juist het meest op een console (89%).

Mensen die veel op internet zitten, gamen meer. Ouders gamen meer dan niet-ouders. Van de volwassenen die kinderen hebben onder de 17 gamet 66%, van de mensen zonder kinderen is dat slechts 47%. Maar nog altijd is dat bijna de helft.

Tieners spelen meer online dan volwassenen (76% versus 23%).

Zie voor meer details het onderzoek zelf.

Justine Pardoen

Ouders vertellen: Monica afl. 7 Paniek

Ouders vertellen over hun gamende kinderen: Monica (6)

Paniek

"Maaaaaaaaam Mamaaaaaaaaaa", roept Mark me, totaal in paniek en over zijn toeren. Meteen voel ik de adrenaline door mijn lijf stromen en ik stuif de kamer in, mezelf voorbereidend op bloed of iets anders traumatisch.

Mijn spiedend oog inspecteert de kamer, maar ik zie nergens afgerukte ledematen, grote gapende wonden, rook of ander gevaar. Terwijl ik zelf nog in de vluchtstand sta, hoor ik mezelf verbazingwekkend kalm te vragen wat er aan de hand is.

Met de Wii-remote in zijn hand staat Mark in zijn pyjama voor me terwijl dikke ronde tranen langs zijn wang biggelen. Ik herneem mezelf en vraag nogmaals wat er aan de hand is.

Mark bleek bezig met Super Mario Galaxy toen ineens de Wii op zwart ging zonder elke vorm van waarschuwing. Het ding ging ook niet meer uit. Wat nu? Hevig geëmotioneerd werpt Mark zich op de bank om nog een keer met gierende uithalen te snikken dat zijn Wii dood is. "Hoe kan ik nu verder leven?" roept hij melodramatisch.

Ik ben niet zo snel onder de indruk van theatraal gedrag en probeer het zelf maar eens, maar inderdaad reageert de Wii nergens meer op. Dan trek ik de stekker eruit. Ik leg uit wat ik doe, en samen wachten we even voordat we de stekker er weer in doen. Werkt bij bijna alles, van pc tot digitale tv, en dus zal zo'n console zichzelf ook wel zo willen resetten.

Onder de woondeken begint het hoopje verdrietig kind in beweging te komen en al snel kijken twee waterige ogen me hoopvol aan. En ja hoor, het ding komt zowaar weer tot leven. "Mama, je hebt me een nieuw leven gegeven", roep Mark opgelucht en onwillekeurig moet ik in een flits denken aan de bevalling waarmee hij op de wereld kwam, tien jaar geleden. Maar dan hoor ik Mark alweer in het Engels commentaar geven op Mario. Hij is alweer in een ander universum.

Deze crisis was gelukkig makkelijk te bezweren maar het het zet me wel aan het denken: wordt het kind afhankelijk van een apparaat en de fantasiewereld in games? Een ongemakkelijk gevoel heeft zich in me genesteld en ik neem me voor om onze aanstaande verhuizing aan te grijpen om strakkere regels te gaan hanteren. Nieuwe ronde, nieuwe kansen...

Monica

Monica (36) is getrouwd met Gerard (43) en moeder van Mark (10). Beide heren zijn fervente gamers, op de Wii, de Gamecube, de Nintendo DS en de PC.

Nieuwe serie Wii-games voor het gezin

Ubisoft heeft een nieuwe serie Wii-games voor de casual gamer: Play Zone. Echt voor het hele gezin, van jong tot oud, beginnende gamers en die-hards.

Play Zone TV Show Party (Pegi 3+) -- Altijd al eens mee willen doen aan een TV quiz? Dat kan met TV Show Party. Neem het op tegen je vrienden of familie. Meer dan 6000 vragen in acht verschillende categorieën. Scoor punten op de onderdelen zoals Muziek, Sport, Algemene kennis, Geschiedenis en Aardrijkskunde en Film.

Play Zone Movie Party (Pegi 7+) -- Iedereen kan acteren! Movie Party is een compleet amusementspark op de Wii, dat helemaal in het teken van film staat. De meer dan twintig verschillende minigames spelen zich af in vijf verschillende genres. Van het piratenavontuur en het spookhuis tot spannende science fiction. Speel het in je eentje, of deel de filmfun met drie andere spelers.

Play Zone Funfair Party (Pegi 7+) -- Welkom bij het circus! Wie is de beste messenwerper, clown of koorddanser... en wie durft de wilde dieren te voederen? De winnaar is diegene die het meeste applaus van het publiek oogst in de 23 verschillende minigames.

Play Zone Babysitting Party (Pegi 3+) -- Babysitten (of luiers verwisselen) was nog nooit zo leuk. Zeker niet als je zelf kan kiezen of je de ondeugende baby op de oplettende oppasser speelt. Babysitting Party bevat o.a. een knotsgekke driewielerrace, een wedstrijdje zeepbellenblazen en een aanstekelijke dansgame.

Justine Pardoen