Gamerecensie: Tales of Symphonia: Dawn of the New World

Tales of Symphonia: Dawn of the New World
Namco Bandai
Soort spel: RPG (Role-Playing Game), rollenspel
PEGI rating: 12
Aantal spelers: 1 - 4
Gespeeld op: Wii
Benodigde accessoires: nunchuck
Adviesprijs: EUR 44,99

Verhaal:
In een RPG stellen spelers zich een imaginaire wereld voor, waarin zij personages besturen en tijdens het spelen een verhaal beleven. Hier is dat het verhaal van de jonge Emil.

Het verhaal van Tales of Symphonia: Dawn of the New World speelt zich twee jaar na de gebeurtenissen uit het eerste deel af. In deel 1 werd de wereld, die al tijden in tweeën was gesplitst, verenigd en er leken mooie tijden aan te breken. Maar niets is minder waar. Afgunst steekt al snel weer de kop op en de twee oude vijanden komen weer recht tegenover elkaar te staan. In deel 2 draait het spel om nieuwe helden. Waar in het eerste deel gespeeld werd met Lloyd vormen nu Emil Castagnier en Marta Lualdi het belangrijke duo. Zij zijn totale tegenovergestelden: Marta is energiek en doortastend, Emil is altijd voor- en omzichting. Samen gaan zij op zoek naar de oorzaak van de catastrofale veranderingen in hun wereld. En Emil heeft wel een heel goede reden om zijn tegenspeler Lloyd te haten: deze heeft namelijk zijn ouders vermoord.

Terwijl Emil en Marta zoeken naar de bron van al het nieuwe kwaad, komen zij oude helden tegen uit het eerste Tales Of Symphonia deel. Lloyd, Colette en Sheena zijn dus ook weer van de partij. In dit rollenspel draait het echter niet alleen om het bevechten van monsters en het verkrijgen van ervaringspunten. Ook kunnen spelers meer dan 200 monsters vangen en laten evolueren tot nog sterkere wezens. In elk gevecht kunnen drie van de beschikbare monsters meegenomen worden, en deze monsters zorgen voor nieuwe superkrachten. Tales of Symphonia: Dawn of the New World kan in z'n geheel met vier spelers tegelijk worden gespeeld.

Plus:
Groot voordeel is dat dit een heel erg uitgebreid spel is. Het is zeker goed voor zo’n 100 uur spelen. Tijdens het spel is er een grote variatie aan opdrachten. Je moet medicijnen bij een ziek monster brengen, de stad bewaken of een invasie van monsters tegenhouden. Het is ook leuk dat je in tegenstelling tot het eerste deel veel bewegingsvrijheid hebt, omdat je nu ook in de diepte kan lopen.

Het verhaal is intrigerend, vooral voor diegenen die ook deel 1 hebben gespeeld. Want hoe kan Lloyd, die in deel 1 nog de good guy was, nu ineens de anti-held zijn geworden? Wat heel leuk is is dat het spel ook met vier spelers tegelijk gespeeld kan worden. Met een Union Assault kun je met meerdere spelers tegelijk een tegenstander aanvallen. Ook kun je een monster aan jouw kant mee laten vechten. Zo kan dus een rollenspel ook een sociaal gebeuren zijn in plaats van een eenzame speurtocht naar de oplossing.

Min:
Klein nadeel is misschien wel dat het spel volledig in het Engels is, evenals de gebruiksaanwijzing. Omdat het geen spel is voor heel jonge spelers, is het niet zo heel erg bezwaarlijk. Maar je Engels moet wel redelijk zijn voor dit spel. Jammer is wel dat het karakter van de quest, de speurtocht, enigszins teniet wordt gedaan door het gebruik van de kaart, waardoor je snel van de ene naar de andere opdracht toeloopt. Sommige spelers vinden Emil misschien wel teveel een softie en daardoor geen leuk personage, maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak.

Pegi 12 - Wat vinden wij daarvan?
Natuurlijk wordt er ook heel wat gevochten; daar zal de 12 wel vandaan komen. Maar Pegi gaat alleen over schadelijkheid. Los daarvan moet je behoorlijk wat Engels kennen voor dit spel en heb je wat geduld nodig. Geen spel voor al te jonge spelers dus.

Gerard Koster