Gamerecensie: Wheelspin

Wheelspin
Bethesda softworks
Soort spel: racespel
PEGI rating: 7
Aantal spelers: 1 - 8
Gespeeld op: Wii
Benodigde accessoires: kan met Nunchuk, Classic Controller, GameCube-controller of force feedback racestuur.
Adviesprijs: EUR 39.99

Verhaal:
Racespelletjes voor consoles zijn een belangrijk onderdeel van de markt. Heel veel ontwikkelaars hebben zich er, met wisselend succes overigens, op gestort. In Wheelspin is het ultieme doel snelheid, je tegenstanders het nakijken geven én als eerste de aankomstlijn halen. Geen nonsens, racen maar!

Wheelspin is een racegame waarin niet met alledaagse auto’s, maar met futuristische wagens rondgescheurd wordt. De banen zijn al evenzeer overgoten met een sciencefiction-jasje, want je racet regelmatig op onwerkelijke banen met uitzicht op de melkweg. Het draait in Wheelspin dus louter en alleen om rijden op hoge snelheid, wat je kunt doen in drie spelmodi. De Solo-modus daagt je uit om de snelste tijd op elke baan neer te zetten, zodat je nieuwe levels kunt vrijspelen. In de Race-modus en de Battle-modus kun je het tegen zeven andere auto’s opnemen.

Plus:
Het is behoorlijk uniek dat je een spel met acht spelers kunt spelen. Wel acht spelers met behoorlijke goede ogen, trouwens. Het is mogelijk om met verschillende soorten afstandsbedieningen te werken. Twijfelachtig voordeel is dat het zo moeilijk is, dat je er niet snel op uitgekeken raakt.

Min:
Grafisch ziet het er niet geweldig uit, maar wat voornamelijk vervelend is, is dat de besturing heel erg lastig is. Het stuurtje is weliswaar een stuk prettiger dan de Classic Controller, maar ook dan valt het niet bepaald mee om de auto op de baan te houden. Alleen als de weg volledig recht is en er geen bijkomende moeilijkheden zijn, slaag je erin de auto op de baan te houden. Anders lig je snel in de afgrond, of vlieg je het heelal in.

Pegi 7 - Wat vinden wij daarvan?
Er zitten geen schadelijke elementen in voor jonge spelers, maar het is wel erg lastig in de gameplay en daardoor meer iets voor oudere spelers.

Gerard Koster